نوشتههای برچسب خورده با ‘وب فارسی’
بلاکپرس
چند روزه کل وردپرس رو فیلتر کردن! چه اونا که سیاسینویسن، چه اونا که آیتینویسن…!
تر و خشک رو با هم سوزوندن که بیشرمی، خودکامگی و ناآگاهی ثابت شه.
شاید برای خیلیا فرقی نداشته باشه و حتی خوشحال کننده باشه از اینکه آزاد شدن، ولی این مساله برای خیلیا مهم و درد آوره. اونا که تا حالا نوشتههاشون رو بخاطر امنیتشون دستخوش خودسانسوری میکردن، به هر حال الان دیگه با خیال راحتتری میتونن بنویسن. اما اونا که چند ساله واسهی وبلاگشون زحمت کشیدن تا فیدش رو قطره قطره سهرقمی کردن؛ تا واسه خودشون خواننده پیدا کردن و قلمشون رو با وبلاگ وردپرسیشون قوی کردن، حالا با فیلتر شدن زیاد خوشحال نیستن.
از کدوم یکی از افرادی که مسئول این کارن باید توضیح خواسته بشه؟ کی میتونه همچین افتضاحی رو توجیه کنه؟ بیانگیزهکردن یه عالمه وبلاگ نویس که کلی به وب فارسی کمک کردن رو کی میتونه جوابگو باشه؟
کاملاً مشخصه که این سیاستی که پشت این کار بوده هم مثل بسیاری از سیاستهایی که برای فیلتر کردن سایتا انجام میشه غیراصولی انجام شده. با این تفاوت که تعداد افرادی که بیخود تو این آتیش سوختهن، خیلی بیشتر از هر دفعه است. این وسط فقط وب فارسیه که صدمه میبینه و با این توصیف به نظر میرسه هدف اصلی و نهاییای که پشت این کاره، متاسفانه همینه.
بهروزرسانی: امروز ظهر صفحه مدیریت بلاگفا و پرشینبلاگ هم به فیلترینگ پیوستند! (۳۰ خرداد)
کپی ممنوع!
امروز دقیقاً یک هفته به سالگرد آغاز به کار رسمی من و نارنجی باقی مونده. آغاز به کاری که با کپیبرداری ناخواسته(!) شروع شد و با نویسندگی ادامه پیدا کرد. در طول این مدت اتفاقای زیادی برای نارنجی افتاده، پستی و بلندیهای فراوانی داشتیم و البته رشد خوبی هم برقرار بوده. از نوشتن روتین مطالب و سوژههایی مناسب و درخور نارنجی تا وبلاگنویسیهای زنده، همه برای من خوشایند و لذت بخش بودن. به هر شکل همه خوشیها و ناراحتیها گذشته و تبدیل به خاطرات و تجربههای مفیدی شده که واقعاً دوسشون دارم.
اما یک مورد که خیلی تکرار میشه، کپی برداری از مطالبیه که ما نارنجینویسان با زحمت فراوان تولید و به رایگان در اختیار خوانندگان قرار میدیم. بارها شده که فقط با جستجوی تیتر مطالب نارنجی به صدها و حتی گاهی هزاران مورد مشابه برخورد کردم. اوایل شاید حتی ذوق میکردم که مطلبی که نوشتم، به این حد جذاب و عالی بوده که به این تعداد تو وب منتشر شده! اما وقتی وبلاگها و حتی وبسایتهای یافته شده در نتایج جستجو را مرور میکردم و خبری از لینک منبع و حتی نام و نشانی از نارنجی و یا نویسنده مطلب توی اکثرشون نمیدیدم، ناراحت و گاهی عصبانی میشدم! و صد البته که متاسفانه هنوز هم این ماجرا اتفاق میفته..!
تکرار این مورد در نشریات چاپی هم کم نبود و به نشریه مربوطه تذکر میدادیم، اما در بسیاری موارد، کسی اهمیت نمیداد و انتشار بیاجازه و بدون ذکر منبع، ادامه داشته و دارد! البته ما هم بیکار ننشسته و در دو مورد (+ و +) نشریات متخلف رو به اجبار و به خاطر تکرار در کپیبرداری، به نوعی روی صندلی داغ نشوندیم.
اما سوال پیش میاد که چطور میشه از مطالب یک سایت دیگه استفاده کرد که دچار مشکل نشد..؟
به نظر من هر سایت، وبلاگ و نشریهای که مطلبش تازگی داره و مشخصاً با گذاشتن وقت و انرژی مطالبش رو منتشر میکنه، داره تولید محتوا میکنه. حتی اگه مطلبش رو از سایتی دیگه برداشته و ترجمه کرده؛ چرا که این کار اسمش تالیف مطلبه نه کپی برداری. اما در مقابل هر که مطالبش رو از سایتای دیگه تهیه میکنه و تولیدکنندهی مطالبش شخصاً زحمتی برای نوشتن مطالب نمیکشه، اقلاً نمیشه اسمش رو تولیدکنندهی محتوا گذاشت.
خب تا اینجا مشخص شد که چه کسی تولید کننده مطلب هست و چه کسی نیست. اما در مرحله دوم باید توجه کرد که وبلاگها وبسایتها و نشریاتی که از مطالب دیگران برای رسانهی خودشون استفاده میکنن، دو دسته هستند؛ دستهای که بدون اجازه و بدون ذکر منبع مطالب اقدام به برداشتن مطالب میکنن و دستهای که اجازه قبلی میگیرن و یا منبع رو ذکر و البته لینک میکنن.
عموماً سایتهایی که اقدام به تالیف و نشر مطالب تازه و دست اول میکنن اجازهنامه و یا قوانینی رو برای بازنشر مطالبشون در دید خوانندهها قرار میدن که هر کسی بدونه چطور میتونه از مطالب اون استفاده کنه. مثلاً نارنجی استفاده از مطالب رو با ذکر منبع بلامانع و استفاده از مطالب در نشریات چاپی رو هم با کسب اجازه قبلی مجاز اعلام کرده.
پس این مخاطبه که باید طبق قانونی که سایت مربوطه تعیین کرده، برای بازنشر مطالب اون سایت استفاده کنه. و در غیر اینصورت پُر واضحه که متخلف با عناوینی مثل بیمعرفت، کپیکن و حتی دزد و … شناخته میشه. خب فکر نمیکنم که هیچکس دوست داشته باشه خودش، نشریهش یا سایتش به همچین اتهامی گرفتار بشه که این مورد علاوه بر اینکه نشون میده اخلاق خبرنگاری رو زیر پا میذارن، از محبوبیت احتمالیای که ممکنه به سختی براشون به دست اومده باشه هم کم میکنه و نامشون رو هم مخدوش میکنه.
پس چرا با وجود چنین مواردی ناخوشایندی، باز هم چنین مشکلاتی به وجود میاد؟ دلیل این امر کاملاً مشخصه: ‹عدم وجود قانون رسمی و مجازات برای متخلفین’.
با وجود همهی اتفاقات ناخوشایندی که برای متخلفین پیش میاد، اونا چون تقریباً مطمئنن که توی ایران هیچ مشکل حقوقی براشون پیش نمیاد، اهمیت چندانی به قوانین حق نشر در وب نمیدن.
در صورتیکه قانون مشخص و جامعی برای این مورد تصویب شه و مجازات سنگینی هم براش لحاظ کنن (و البته بهش عمل کنن) مطمئناً نتیجهی خوبی میده و تا حدود زیادی از بازنشر غیرقانونی جلوگیری میشه. هرچند که فکر نمیکنم این اتفاقات به این زودی پیش بیاد. ولی این دلیل نمیشه که اخلاق رو زیر پا بذاریم و باز هم اقدام به کپیبرداری از محتوای تولید شدهی دیگران بکنیم.
به امید روزی که همه به قوانین و البته حقوق دیگران احترام بذارن. اقلاً کاش در وب فارسی این مورد جا بیفته تا شاهد پیشرفت بهتر و سریعترش باشیم.
